Күркәм холоҡ – ярты бәхет
Үткәндәргә һис үпкә юҡ,
Үткәндәр сыныҡтырҙы.
Сымырылыҡҡа өйрәтте
Бер илаҡ ҡына ҡыҙҙы.
Ҡанда булмағас ҡатылыҡ,
Яһиллыҡ та бер тамсы,
Гел үҙемә эләгеп торҙо
Арҡа һыҙырыр ҡамсы...
Күркәм холоҡ – ярты бәхет,
Йәшәү өндәүем – ошо.
Кеше күң(е)лен ҡалдырмағас,
Иңемдә – бәхет ҡошо.
Йөҙ йыртып, бит тырнамайым,
Тәүбә, Раббым һаҡлаһын!
...Үҙ күңелем ҡалһа ҡалһын,
Бәндәнеке ҡалмаһын...
Үткәндәгә һис үпкәм юҡ,
Үткәндән һабаҡ үрҙем:
Минең телдән һис ҡасан да
Йәбер күрмәһен бер кем!
