Шайтан яҙмалары

Шайтан яҙмалары

Бөгөнгө кисем хәтәр шәп үтте. Үәт, һеҙ генә эргәлә булманығыҙ. Һа-һа-һа! Ә беләһегеҙме ни өсөн? Сөнки мин бер юлы өс дуҫтың араһын боҙҙом. Һа-һа-һа! Хәҙер һөйләйем нисек булғанын.

 

Хәмит, Мәжит һәм Сәйет урамда һөйләшеп торалар ине, һәм  мин уларҙы талаштырырға булып киттем. Планым гениаль ине! Тәүҙә Мәжиткә: «Мәжит, һин Сәйеттең сәстәрен тартҡыла һәм боларт, үәт, ҡыҙыҡ булыр!» –  тинем. Тик ул минең ҡотортоуҙы ҡолағына ла элмәне, ә бит улар араһында ҙур ыҙғыш сығарып булыр ине!

Артабан мин Хәмит эргәһенә килеп: «Иҫәп-хисапҡа ҡағылышлы берәй нәмә һөйлә. Һин бит беләһең, Сәйет математикала көсһөҙ. Математиканы шәп белгәнеңде күрһәтеп, зитына тей!» –  тинем. Был осраҡта ла планым барып сыҡманы. Хәмит мине тыңлап та торманы.

Шунан Сәйеткә сират етте. Мин уға былай тинем: «Мәжит һөйләгәндә, ян-яғыңа ҡаран. Шулай итһәң, ул аҙыраҡ һөйләр, ә һин оҙағыраҡ һөйләй алырһың». Ояты ни тора! Был юлы ла мин уңышһыҙлыҡҡа юлыҡтым. Етмәһә, уныһы: «Ҡәһәр һуҡҡыр шайтан!»  –  тигән булып танау аҫтынан мыңғырҙап тора бит әле.

Аптырғас үҙемдең ҡайһы бер ярандарымды кәңәшкә йыйҙым. Мин бит үҙ алдыма Сәйет, Мәжит һәм Хәмиттең араһын боҙорға маҡсат ҡуйғанмын. Эйәрсәндәремдән: «Сәйет, Мәжит һәм Хәмиттең араһын боҙа алмайым. Нимә генә эшләп ҡарайым икән?» –  тип кәңәш һораным.

Ярандарымдың бер-икеһе үҙҙәренең идеялары менән бүлеште, ләкин улар мине ҡәнәғәтләндермәне. Әммә шул саҡ: «Әфәндем, үҙегеҙҙең һыналған алымдарығыҙҙы иҫегеҙгә төшөрөгөҙ әле», –  тигән тәҡдим яңғыраны.

 – Ҡайһы алымдар тураһында һүҙ бара?

–  «Һөйләгәнде бүлдереү» алымы бар бит, иҫләйһегеҙҙер ҙә?

– Әй, ысын! Бар шул ундай хәтәр шәп алым. Нисек мин уны онтоп торам әле? Ә бит уның ярҙамында күпме кешенең араһын боҙҙом!

Ышанаһығыҙмы-юҡмы, ошо алым килеште бит әй. Һа-һа-һа! Сәйет, Мәжит һәм Хәмитте рәхәтләнеп алйотландырҙым ғына. Һа-һа-һа! Иң тәүҙә Мәжиткә: «Хәмиттең һөйләгәнен бүлдер!» –  тинем. Шунан Хәмитте: «Ә хәҙер һин Мәжитте бүлдер!» –  тип ҡоторттом. Аҙаҡтан Сәйетте: «Теге икәүҙең һүҙенә ҡыҫыл», –  тип өндәнем.

Ун биш минуттан улар бер-береһенә асыуланышып бөттөләр, сөнки  Мәжит ниҙер әйтергә теләһә, Хәмит һөйләп алып китә, Хәмит һөйләйем тиһә, уны Мәжит бүлдерә. Сәйет һөйләй башлаһа, теге икәү килеп ҡыҫыла. Һа-һа-һа!

Һәм уларҙың дуҫтарса мөғәмәләһе ыҙғыш менән тамамланды. Һа-һа-һа! Һуңынан, күңелдәре төшөп, төрлөһө төрлө яҡҡа таралышты. Һа-һа-һа! Ниндәй шәп кис! Ниндәй шәп! Һа-һа-һа!

2026-07-01 (Мөхәррәм, 1448 йыл) №7.


Иғтибарымды туплай алмайым

Эштәремде даими рәүештә кисектерәм. Гел көндәлек ваҡ-төйәк мәшәҡәттәр менән мәшғүлмен. Мөһим эштәрҙе гел һуңғы мәлгә ҡалдырам. Йыш ҡына эштәр йыйылып китә, уларҙы хәл иткән саҡта, ныҡ арыйым. Иғтибарымды төп эшкә йүнәлтә алмайым. Был хәлде нисек төҙәтергә? А., Наро-Фоминск ҡалаһы   Дин...


Ҡатын-ҡыҙ иманын һаҡлаһын!

Мөхәмәтзакир хәҙрәт Йосопов яҙған был мәҡәлә «Башҡортостан» гәзитендә, 2011 йылдың 6 апрель һанында (№68), баҫылып сыҡҡайны. Шәхсән үҙемә тәьҫире бик көслө булғанлыҡтан, материалды ташламай, айырым бер папкаға һалып ҡуйғайным. Инде ун биш йыл уҙҙы, мин уны һаман да ваҡыты-ваҡыты менән...


«Уҡыған һайын күңелдә еңеллек тойҙом...»

Красноусол ҡасабаһына юлланған һуңғы автобус китергә әҙ генә ваҡыт ҡалған. Автовокзалға ике туҡталыш ҡалғас, трамвай боҙолдо. Бына-бына автобус ҡуҙғалырға торғанда барып еттем етеүен, билетһыҙ ултыртмайбыҙ, тип, кондуктор алманы.   Күптән ниәтләгән сәфәр өҙөлөп ҡалыуына, бер аҙ күңел кителеп...


«Зәйнулла ишандың фотоһы беҙҙең өйҙә элеүле торҙо...»

Сәфәрҙә йөрөргә яратам. «Йөрөгән аяҡҡа йүрмә эләгә», тигәндәй, һәр сәйәхәт ниндәйҙер яңы тәьҫораттар, ҡыҙыҡлы осрашыуҙар менән ҡыуандыра. Алыҫ Ҡаҙағстан ерендә лә шулай булды. Ҡаҙаҡ бауырҙаштарҙың: «Һеҙ башҡорттармы ни?» – тип ихлас ҡыуанып китеүенең бер ғилләһенә...


Һаҡланыу доғаһы

«Аллааһүммә әнтә Раббии ләә иләәһә иләә әнт. Ғәләйкә тәүәккәлтү үә әнтә Раббүл-ғәршил-ғәҙыым. Ләә хәүлә үә ләә ҡуүәтә илләә билләәһил-ғәлиййил-ғәҙыым. Мәә шәә` Аллааһү кәәнә үә мәә ләм йәшә`ләм йәкүн. Әғләмү әннәллааһә ғәләә күлли шәй`ин ҡадиир. Үә әннәллааһә ҡад әхәәта бикүлли шәй`ин ғилмән...